Third Eye Blind Συναυλίες setlist

Οι Third Eye Blind σχηματίστηκαν στο Σαν Φρανσίσκο το 1993 και η πορεία τους προς την επιτυχία δεν ήταν ακριβώς γραμμική. Αμέτρητες αλλαγές στη σύνθεση ταλαιπώρησαν το συγκρότημα στις αρχές και τα μέσα της δεκαετίας του '90 πριν τελικά κατασταλάξει. Αλλά με το ομότιτλο ντεμπούτο τους να κυκλοφορεί τελικά το 1997, έγινε το παλιρροϊκό κύμα που όλοι περίμεναν: τραγούδια όπως τα "Semi-Charmed Life", "Jumper" και "How's It Going to Be" κυριάρχησαν στα ερτζιανά και χρησίμευσαν ως πολιτιστικά σημεία αναφοράς, καθώς το άλμπουμ έφτασε να γίνει έξι φορές πλατινένιο.

Το επόμενο άλμπουμ τους, το "Blue" του 1999, απέδειξε ότι δεν ήταν κάποια αναλαμπή ενός άλμπουμ, καθώς έγινε πλατινένιο και έβγαλε singles όπως το "Never Let You Go". Αλλά μαζί με την επιτυχία ήρθε και ένα τίμημα: εντάσεις εντός του συγκροτήματος που τελικά προκάλεσαν την αμφιλεγόμενη αποχώρηση του Cadogan το 2000, η οποία ουσιαστικά σήμανε το τέλος της χρυσής εποχής για αυτό το σχήμα.

Τα επόμενα 15 χρόνια ήταν πράγματι ταραγμένα νερά για τους Third Eye Blind, με εναλλασσόμενα μέλη και μεγάλα διαστήματα μεταξύ των άλμπουμ. Έφεραν τον κιθαρίστα Tony Fredianelli για το "Out of the Vein" το 2003 και το "Ursa Major" το 2009, αλλά και αυτός τελικά θα χώριζε τους δρόμους του γκρουπ. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 2010, οι Jenkins και Hargreaves παρέμειναν από τον πυρήνα του, βρίσκοντας όμως σταθερότητα με τα νέα μέλη του, τον Kryz Reid στην κιθάρα, τον Alex Kopp να χειρίζεται τα πλήκτρα και τον Alex LeCavalier να βάζει τις γραμμές του μπάσου.

Αυτή η ανανεωμένη σύνθεση πυροδότησε μια δημιουργική αναγέννηση. Ανέβασαν τον ρυθμό με το "Dopamine" (2015), ακολουθούμενο από μια σειρά EPs - "We Are Drugs" (2016) και "Thanks for Everything" (2018). Όταν ο Kopp έκανε στην άκρη για τον Colin Creev, συνέχισαν τη δυναμική με τα "Screamer" (2019) και "Our Bande Apart" (2021).

Όταν ο Stephan Jenkins και ο Kevin Cadogan υπέγραψαν το συμβόλαιό τους με την Elektra Records το 1996, δεν ήξεραν ότι επρόκειτο να δημιουργήσουν ένα από τα πιο αξιομνημόνευτα soundtracks των τελών της δεκαετίας του '90. Εξοπλισμένοι με δυναμικά grooves στο μπάσο του Arion Salazar, μαζί με σφυροκοπήματα στα τύμπανα του Brad Hargreaves, οι δυο τους θα διαμόρφωναν έναν ήχο που σχεδιάστηκε για να πουλήσει 12 εκατομμύρια άλμπουμ παγκοσμίως.