Τα τραγούδια που θα παιχτούν ζωντανά κυκλοφόρησαν στα ακόλουθα άλμπουμ:
Πόσο διαρκεί η συναυλία; Ο Gilberto Gil θα βρίσκεται στη σκηνή για περίπου 2:09. Εδώ είναι η πιθανή setlist με βάση τις προηγούμενες συναυλίες (63% πιθανότητα):
Palco
Banda um
Tempo rei
Eu só quero um xodó
(Dominguinhos cover)
Eu vim da Bahia
Procissão
Domingo no parque
Cálice
Não chore mais
Vamos fugir
A novidade
Realce
Se eu quiser falar com Deus
Drão
Estrela
Esotérico
Expresso 2222
Andar com fé
Aquele abraço
Esperando na janela
(Targino Gondim cover)
Toda menina baiana
Ο Γκίλμπερτο Γκιλ είναι τραγουδιστής-τραγουδοποιός και πολιτικός από τη Βραζιλία, του οποίου το εκλεκτικό στυλ καλύπτει τη ρέγκε, τη σάμπα και την αφρικανική μουσική. Γεννήθηκε στις 26 Ιουνίου 1942 στο Σαλβαδόρ και μεγάλωσε στην επαρχιακή πόλη Ιτουάσου, πριν επιστρέψει στο Σαλβαδόρ. Πρωτοπόρος του κινήματος «τροπικαλία», ο Γκιλ έχει κερδίσει πολλά βραβεία Γκράμι — μεταξύ των οποίων το βραβείο για το Καλύτερο Άλμπουμ Παγκόσμιας Μουσικής για το «Quanta Live» το 1999 — και αργότερα διετέλεσε Υπουργός Πολιτισμού της Βραζιλίας από το 2003 έως το 2008 υπό την προεδρία του Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα.
Ο Γκιλ ξεκίνησε την καριέρα του ως ακορντεονίστας, εμπνευσμένος από τον Λουίς Γκονζάγκα, πριν στραφεί στην κιθάρα και τη μπόσα νόβα, γνωρίζοντας τον συνάδελφό του μουσικό Καετάνο Βελόζο στο Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο της Μπαΐα το 1963.
Μαζί συνέβαλαν στη γέννηση της «τροπικαλίας», συνδυάζοντας παραδοσιακούς βραζιλιάνικους ήχους με ροκ επιρροές από καλλιτέχνες όπως οι Beatles. Η στρατιωτική δικτατορία της Βραζιλίας θεώρησε το κίνημα ως απειλή και, το 1969, ο Γκιλ και ο Βελόζο φυλακίστηκαν για μήνες πριν εξοριστούν στο Λονδίνο, όπου ο Γκιλ βυθίστηκε στη ροκ και τη ρέγκε σκηνή της πόλης, συνάπτοντας φιλία με τον Μπομπ Μάρλεϊ και τον Τζίμι Κλιφ.
Επιστρέφοντας στη Μπαΐα το 1972, ο Γκιλ δημιούργησε μια παραγωγική σόλο καριέρα με άλμπουμ όπως τα «Expresso 2222» και «Refavela», ενσωματώνοντας αργότερα αφρικανικά στυλ μετά την επίσκεψή του στη Νιγηρία στα τέλη της δεκαετίας του ’70.
Παράλληλα με τη μουσική, ασχολήθηκε με τον περιβαλλοντικό και πολιτικό ακτιβισμό, υπηρετώντας στο δημοτικό συμβούλιο του Σαλβαδόρ πριν από την ιστορική θητεία του ως Υπουργός Πολιτισμού, όπου υπερασπίστηκε την ψηφιακή πρόσβαση και τις άδειες Creative Commons για τη βραζιλιάνικη μουσική.
Συνέχισε να κυκλοφορεί δίσκους που έτυχαν θερμής υποδοχής κατά τη δεκαετία του 2010 και του 2020, συμπεριλαμβανομένου του «OK OK OK» (2018), εδραιώνοντας την κληρονομιά του ως έναν από τους πιο επιδραστικούς και πολυτάλαντους καλλιτέχνες της Βραζιλίας.
Σχόλια (0)
Το σχόλιό σας
Μπορείτε να μοιραστείτε τις εντυπώσεις σας από μια συναυλία Gilberto Gil ή μια setlist.
Σχολιάστε σε Ελληνική (ή χρησιμοποιήστε την κατάλληλη έκδοση του ιστότοπου για να σχολιάσετε σε άλλη γλώσσα)