Danny Gatton Συναυλίες setlist

Ο Ντάνι Γκάτον ήταν ένας βιρτουόζος κιθαρίστας που συνδύασε το μπλουζ, το ροκαμπίλι, τη τζαζ και την κάντρι σε ένα στυλ που ονόμασε«redneck jazz»· γεννήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 1945 στην Ουάσινγκτον, D.C. Με το παρατσούκλι «The Telemaster» και χαρακτηρισμένος από τους συναδέλφους του ως«ο μεγαλύτερος άγνωστος κιθαρίστας του κόσμου», ο Γκάτον κέρδισε μια υποψηφιότητα για Grammy το 1991 και αργότερα κατατάχθηκε στους 100 Μεγαλύτερους Κιθαρίστες του Rolling Stone, θαυμαζόμενος από όλους, από τον Λες Πολ μέχρι τον Σλας.

Ο Γκάτον άρχισε να παίζει σε ηλικία εννέα ετών, ως γιος ενός κιθαρίστα ρυθμού, και ήδη από την εφηβεία του έδινε συναυλίες με το τζαζ συγκρότημα «The Offbeats», πριν εργαστεί ως μουσικός σε ηχογραφήσεις στο Νάσβιλ. Επιστρέφοντας στην Ουάσιγκτον κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '70, δημιούργησε ένα τοπικό κοινό, κυκλοφορώντας το ντεμπούτο του «American Music» το 1975 και το «Redneck Jazz» το 1978 με τον θρύλο της pedal steel, Buddy Emmons.

Πέρασε χρόνια σε περιοδείες συνοδεύοντας τραγουδιστές όπως ο Roger Miller και ο αναβιωτής του ροκ εν ρολ Robert Gordon, κερδίζοντας το παρατσούκλι «The Humbler» για την ικανότητά του να ξεπερνά τους άλλους κιθαρίστες στις τζαμ σέσιον.

Η καριέρα του έφτασε σε νέα ύψη το 1987 με το «Unfinished Business», που ανακηρύχθηκε ένα από τα καλύτερα άλμπουμ της δεκαετίας από το περιοδ ικό «Guitar World», και ακολούθησε το ντεμπούτο του σε μεγάλη δισκογραφική εταιρεία, το «88 Elmira Street» (1991), το οποίο περιλάμβανε μια διασκευή του θεματικού τραγουδιού των «Simpsons ». Στα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Gatton στράφηκε προς την καθαρή τζαζ, κυκλοφορώντας το «New York Stories» (1992) από την Blue Note και το «Relentless» (1994) μαζί με τον οργανίστα Joey DeFrancesco.

Πέθανε αυτοκτονώντας στο αγρόκτημά του στο Newburg του Μέριλαντ στις 4 Οκτωβρίου 1994, σε ηλικία 49 ετών, αφήνοντας πίσω του ένα έργο που εξακολουθεί να τιμάται από τους κιθαρίστες ως ένα από τα πιο ευέλικτα στην αμερικανική μουσική.